We hebben een prachtig voorjaar gehad en een prachtige zomer.

We keken uit naar de natte meting en de Proficiat club in Giethoorn vrijdag 22 september was het zover.

We werden hartelijk ontvangen door het bestuur in de jachthaven Klundert ‘s avonds om 17 uur was er een welkomst borrel dat was erg gezellig iedereen had wel wat te vertellen vooral over de boot 20,00 uur, was de vergadering.

De voorzitter heette iedereen welkom vooral de nieuwe leden vervolgens werd het verslag Goedgekeurd.

Toen kwam de rond vraag voorstel voor de droge meting rondleiding Grolsch bierbrouwerij.

Daarna werd Rob en zijn vrouw werden hartelijk bedankt voor de moeite voor het digitale club blad met twee lekkere flessen wijn.

Daarna werd de vergadering gesloten met nog een gezellig samenzijn.

Zaterdag gezellig samen aan de koffie met koek daarna om 1,50 verzamelen voor n mooie vaartocht door het mooie Giethoorn.

Er werd veel verteld over de oude boerderijen met bakhuisjes daar werd altijd het eten gekookt in verband met brand gevaar door de rieten daken.

En waarom de voordeur maar twee keer gebruikt werd voor het trouwen en voor de begrafenis.

Tijdens de tocht kwamen we een bruidspaar tegen in een Giethoornse punter daarna terug naar de jachthaven.

‘s avonds was er een gezellig samenzijn met n heerlijk chinees buffet en gezellige muziek tot in de late uurtjes.

Zondag nam iedereen afscheid en ging iedereen weer z’n eigen weg.

Het was weer een gezellig weekend.

Namens ons allemaal van het bestuur bedankt voor de goede organisatie.

Ik ben Joze en woon al 12 jaar met Frans in Waalwijk en ondanks dat ik

Doesburg goed kende was het super leuk.

Hoorde ook weer nieuwe dingen over Doesburg die ik nog niet wist.

Om 10.30 was er lekkere koffie met Doesburgse koek en een warm

welkom door het bestuur en natuurlijk gezellig bijkletsen met mensen

van de club.

Om 11.30 te voet naar het mosterdmuseum waar we uitleg kregen over

bereiden van de Doesburgse mosterd.

En toen ik hoorde dat je mosterd lang kan bewaren en dat het ook nog

goed is voor de slanke lijn heb ik gewoon groot in geslagen.

Terug bij de brasserie de Poort stond er een lekkere lunch voor ons klaar

en je kunt het misschien wel raden waar het meeste over gepraat werd

dat was natuurlijk de boot.

Na de lunch was er tijd voor de ledenvergadering die was kort maar krachtig,

waarna  de voorzitter Zephrie en Monique werden bedankt voor hun

inzet met ’n lekkere fles wijn en een bloemetje.

Ook werden Ad Wortel bedankt voor de hulp om clubblad in elkaar te zetten

en Rob en Wilma de Jong voor het bijhouden van onze website met

natuurlijk een leuk presentje.

Tegen 15.00 uur was er een leuke huifkarren rit door de stad met uitleg en

bijzonderheden over Doesburg door een gids.

Tegen 16.00 uur was er gelegenheid om zelf Doesburg te verkennen en om

te shoppen, maar het was wel fris dus doken we met een stel mensen de

kroeg in voor een kop koffie of warme chocomelk.

Tegen 17.30 werd er een heerlijk 3 gangen diner geserveerd in de brasserie

waarvan we allemaal genoten.

Tegen 20.00 uur afscheid genomen van iedereen en weer terug naar huis.

We kijken terug op een leuke dag en namens alle heel erg bedankt voor de

leuke en goede organisatie.

Wij kijken nu al uit na de volgende natte meeting in Giethoorn.

Joze.

We werden ontvangen door Mariel die onze rondleiding ging verzorgen in het Nederlands.
Bij de Meijer Werft komen jaarlijks 250.000 bezoekers.
De Meyer Werft is ontstaan in 1795 in Papenburg, bestaat al 229 jaar in de zevende generatie.
Er zijn nog 2 vestigingen de Neptun Werft in Rostock Duitsland en Meyer Turku in Finland, daar worden de grootste cruiseschepen ter wereld gebouwd.
Er werken meer dan 3500 mensen met verschillende nationaliteiten, waarvan 600 ingenieurs.
Er worden schepen gebouwd van 350 meter lang en 45 tot 65 meter breed 18 tot 20 etages.
Op dit schip kunnen 6000 tot 8000 personen inclusief bemanning.
Het bouwen van zo’n schip kost 3 jaar waarvan 1,5 jaar tekenen en ontwerpen. Van elk model schip dat er gebouwd is staat een schaalmodel van 1 op 100 De Disney Dream is ook gebouwd bij de Meyer Werft, het kosten maar liefs 1 miljard euro.

De grotere schepen varen de laatste jaren op LNG. De bouw van steeds grotere schepen aan een smalle en ondiepe EEMS maakt het transport van de nieuw bouw schepen naar zee steeds moeilijker.
De schepen worden bij hoog water achterwaarts naar zee gesleept. Het was een rondleiding van het ontstaan van de Meyer Werft tot wat het nu geworden is, zeer indrukwekkend.

Na de rondleiding gingen we rond half 2 richting Leer. Leer is een gemeente in Oost Friesland gelegen in de Duitse deelstaat Nedersaksen.

De nodige historische panden en gebouwen en een mooi centrum. Ieder mocht op eigen gelegenheid lunchen, shoppen of een terrasje pakken. Kwart over 4 werden we terug verwacht bij de bus en gingen we richting Detern.

Bij de Deterner Krug kregen we een 3 gangen diner wat goed verzorgd was en heerlijk smaakte.
Rond half 7 gingen we terug via Hoogkerk naar Drachten en kwamen daar om kwart over 8 aan.

Wij hopen dat het voor iedereen een geslaagde dag is geweest.

Deze dag werd geregeld door Louis Versluis, Ebe Vries en Carla van Mook.

Seinvlaggen

	Alfa	Ik heb een duiker beneden; houd goed vrij van mij en vaar langzaam.		Beta	Ik laad, of los, of vervoer gevaarlijke stoffen.
	Charly	Ik laad, of los, of vervoer gevaarlijke stoffen.		Delta	Houd vrij van mij; ik kan moeilijk manoeuvreren.
	Echo	Ik verander mijn koers naar stuurboord.		Foxtrot	Ik ben ontredderd; stel u met mij in verbinding
	Golf	Ik verlang een loods.		Hotel	Ik heb een loods aan boord.
	India	Ik verander mijn koers naar bakboord.		Juliett	Ik sta in brand en heb gevaarlijke lading aan boord, houd goed vrij van mij.
	Kilo	Ik wens met u in verbinding te treden.		Lima	U moet uw schip onmiddellijk stoppen.
	Mike	Mijn schip ligt gestopt en maakt geen vaart meer door het water.		November	Neen (ontkennend).
	Oscar	Man overboord.		Papa	In de haven: allen die met het schip meegaan, moeten aan boord komen. Op zee: mijn netten zitten vast aan een obstakel.
	Quebec	Quarantainevlag.   Mijn schip is “gezond”, ik verzoek praktica		Romeo	Ik heb uw laatste sein ontvangen.
	Sierra	Ik sla achteruit.		Tango	Houd vrij van mij; ik ben bezig met spanvisserij.
	Uniform	U stuurt een gevaarlijke koers.		Victor	Ik heb hulp nodig.
	Whiskey	Ik heb medische hulp nodig.		X-ray	Onderbreek het ten uitvoer brengen van uw voornemens en let op seinen van mij.
	Yankee	Ik sleep met mijn anker over de grond.		Zulu	Ik heb een sleepboot nodig.

	0		1		2
	3		4		5
	6		7		8
	9		1e vervang		2e vervang
	3e vervang		Antwoord	Code vlag en antwoordwimpel.

In de zomer van 2017 hebben we (Ad en Anneke Wortel) een lange tocht gemaakt naar Berlijn. Drie jaar geleden hebben we deze tocht ook gedaan, maar toch hadden we nu weer een andere belevenis.

Op 25 mei, Hemelvaartsdag, vertrekken we uit onze winterhaven ’t Eibertsnest in De Westereen, Friesland. Het is altijd een beetje lastig om vanuit de haven op het ‘vrije’ water te komen omdat we een aantal bruggen van 3 meter hoogte moeten passeren. De kap en het windscherm moeten dan neergeklapt worden zodat we daar onderdoor kunnen. Na de laatste lage brug zetten we alles weer op, en zijn dan helemaal klaar voor de grote reis. Via het Burgumermeer en Groningen (de haven van de GMC, waar we de voorjaarsmeeting hadden) varen we naar Veendam. Daar blijkt dat er een storing is bij een brug in Wildervank. We komen op zaterdag aan in Veendam en de storing zal pas op maandag worden verholpen. We hebben dus tijd genoeg om Veendam en omgeving te verkennen. Normaal zie je niet zoveel van de stad als je met de boot er door komt, maar als je even verder kijkt of fietst kom je tot de ontdekking dat zowel de stad als de omgeving prachtig zijn. In de omgeving van Veendam vindt je prachtige bossen en mooie recreatie plassen. Het is mooi weer, dus daar word dan ook veel gebruik van gemaakt.

Op dinsdag 30 mei kunnen we verder. We vertrekken ’s morgens om 9 uur met een klein konvooitje. Het Oosterdiep (van Veendam naar het Stadskanaal) bevat 32 bruggen en 2 sluizen. Er gaan 4 brugwachters met ons mee die in een sneltreinvaart alle bruggen en sluizen bedienen. Aan deze service kunnen veel brugwachters en/of sluiswachters in het land nog een voorbeeld nemen! Na een overnachting in Musselkanaal varen we via het Haren-Rütenbrock kanaal naar Haren.

We blijven daar 2 dagen liggen om het stadje te bekijken.

Normaal gesproken worden sluizen in de grotere kanalen in Duitsland niet voor alleen jachten geschut. Er moet gewacht worden op beroepsvaart, waar jachten dan mee kunnen schutten. Dat schutten gaat in Duitland zeer gedisciplineerd. Je moet je altijd melden via de marifoon (“Sportboot Andante in Bergfahrt/Talfahrt”). De sluismeester antwoordt dan bijna altijd zeer correct, en zegt dat je weer wordt opgeroepen als je kan invaren. Soms word er zelfs bijgezegd bij welke (drijvende) bolder in de sluis je kan aanleggen.

Misschien komt het door het komende Pinksterweekend: we worden nu toch een paar keer met alleen jachten geschut. Bij Lingen gaan we liggen in de jachthaven van Watersportvereniging Haren (Ems). De weersverwachting ziet er niet goed uit met te verwachten storm en regen. Ook worden op Pinksterzondag de sluizen niet bedient. Ondanks de slechte weersverwachting valt het weer wel mee en kunnen we naar Lingen fietsen. Er is daar een soort middeleeuws feest aan de gang, een drukte van belang in de stad. De sfeer in de haven is heel gemoedelijk, echt een verenigingshaven. Echter op de tweede dag worden we opgeschrikt door een ambulance. De havenmeester wordt met een hartaanval afgevoerd naar het ziekenhuis. Dat drukt toch enigszins de stemming in de haven.

Op maandag 5 juni vertrekken we met nog een boot. De sluizen op dit kanaal (Dortmund-Ems kanaal) worden op deze 2e Pinksterdag maar tot 14.00 uur bedient. We hebben de hoop dat we alle sluizen tot aan het Mittelland kanaal wel kunnen halen voor twee uur. We zijn dan immers vrij omdat de volgende sluis pas na Hannover is. Maar we redden het net niet en moeten voor de laatste sluis (Bevergern) blijven liggen. Dat is op zich niet zo erg want we liggen prima aan een kade en kunnen ’s avonds lekker gaan eten in een restaurantje in de buurt. Dat heeft uitzicht op de “Nasse Dreieck”, het punt waar het Mittelland kanaal uitmondt in het Dortmund-Ems kanaal.

De volgende morgen om 8 uur kunnen we met een vrachtboot meeschutten. We varen naar Osnabrück. Het laatste stuk naar de jachthaven begint het vreselijk hard te regenen en te waaien. Gelukkig kunnen we afmeren aan een kopsteiger. Later op de dag klaart het wat op en kunnen we op de fiets naar het nabijgelegen dorp om boodschappen te doen. Dan gaat het echter mis: door een ongelukkige manoeuvre val ik met de fiets. Gezicht en knie ernstig gehavend. Bril en broek kapot. Anneke zoekt in de haven de havenmeester op om te vragen of er een eerste hulp verbanddoos is met ontsmettingsmiddel, aangezien die in onze verbanddoos niet aanwezig is (te oud en niet vervangen – stom natuurlijk). De (nederlandse) havenmeester gaat onmiddellijk naar met de auto naar het dorp en haalt grote pleisters en ontsmettingsmiddel. Van schrik blijven we de volgende dag maar in de haven liggen (en omdat het erg slecht weer is). Gehavend gaan we die avond eten in het clubhuis van de haven. Zelden zo lekkere schnitzel gegeten als daar!

Donderdag 8 juni varen we verder. Het weer is wat opgeknapt. In Bad Essen gaan we in de nieuwe haven liggen. Er is daar een

mooie haven aangelegd vlak bij de stad. We gaan op zoek naar een apotheek voor nieuwe grote pleisters, en naar een opticien om te zien of zij m’n bril zo kunnen opknappen dat die weer enigszins bruikbaar is. Dat lukt wonderwel en over de prijs hebben we al helemaal niet te klagen (“geef maar € 5.00”). Zo kunnen we weer welgemoed verder met onze reis. We vieren dat met een lekkere cappuccino en aardbeigebak op een terrasje.

Bad Essen is een mooi stadje gelegen in een prachtige heuvelachtige omgeving. Er zijn veel oude vakwerkhuizen en leuke schilderachtige pleintjes.

We varen verder naar Minden. We gaan in de jachthaven even buiten Minden liggen. Mooie haven met alle voorzieningen en een restaurantje. Hier wordt de was gedaan en ’s avonds in het restaurant gegeten. Die middag fietsen we naar de stad om wat boodschappen te doen.

Minden is een mooie stad aan de rivier de Weser. Ook hier fraaie oude vakwerk gebouwen en een park aan de oever van de Weser.

De volgende dag varen we verder naar Hannover. Bij Minden steken we de Weser over via een aquaduct. De omgeving waar je doorvaart is prachtig. Omdat we op het achterdek zitten tijdens het varen zien we veel van de omgeving, en is het varen helemaal niet saai. We gaan in een jachthaven bij Seelze liggen, een voorstad van Hannover. Drie jaar geleden waren we hier ook, en hebben toen heerlijk gegeten in het bijbehorende restaurant. Dat lukt nu echter niet meer, het restaurant is nu Turks en is die avond gereserveerd voor een bruiloft. Dus ’s avonds veel lawaai.

Door maar weer naar jachthaven Heidanger bij Braunschweig. Dat is een mooie haven, aangelegd in een kunstmatige lagune. Bloemen op de steiger, Een zeer goed restaurant. Je kan verse broodjes bestellen voor de volgende morgen.

Na Heidanger gaan we naar Wolfsburg waar we tegenover de Volkswagen fabriek liggen. Grote stad met veel moderne winkels. Na Wolfsburg varen we voormalig Oost Duitsland binnen. We meren af in de jachthaven van Haldensleben. De stad is mooi opgeknapt met veel oude gebouwen. Hier en daar kan je de oude DDR stijl nog wel zien. We varen hier door veel ongerept natuur. Erg mooi.

Na nog enkele dagen varen komen we in de buurt van Maagdenburg over de Elbe. Na sluis Hohenwarte (verval 20 meter) komen we op het Elbe-Havel kanaal. Dat kanaal brengt ons verder naar het oosten richting de meren ten westen van Berlijn. Via Plaue en Ketzin komen we aan in Potsdam.

Daar blijven we 4 dagen liggen zodat we de stad uitvoerig kunnen bezoeken. Potsdam is een prachtige stad meet heel veel monumentale gebouwen. Ook is er het paleis Sans Souci met daarom heen een prachtig park. Een ander park bij Potsdam is Park Babelsberg met Sloss Babelsberg, vanwaar je uitzicht hebt op de Glienicker Brug. Over die brug werden spionnen uitgewisseld tussen Oost en West.

In de jachthaven Potsdam gebeurde nog een ongeluk met een huurboot. Onervaren huurders hebben vaak de gewoonte om vrij veel gas te geven bij het voor- en achteruit varen. Tijdens het moeizame manoeuvreren brak bij het schakelen naar achteruit de kabel van de keerkoppeling, zodat de boot met grote snelheid vooruit tegen onze steiger klapte. Een grote deuk in de boeg was het gevolg. De steiger was veel sterker en had niets. Nadat de kabel was gerepareerd gaf de verhuurder toch maar wat instructies om in een box te varen.

Na Potsdam door naar Berlijn. We varen over een paar meren naar Berlijn-Spandau. We hadden een plaats besproken in jachthaven Marina Lanke, een grote haven met alle faciliteiten die je maar kunt bedenken. Van hieruit gingen we naar de stad met de bus of de fiets. Door de stad Berlijn varen kan wel, maar het is zo druk op de Spree met rondvaartboten dat we dat maar niet hebben gedaan. Met de fiets of de bus kom je ook op de mooiste plekken in de stad.

Na 5 prachtige dagen Berlijn beginnen we aan de terugweg naar Nederland. Het heeft ’s nachts nog wel geregend maar in de morgen klaart het op. We varen van Berlijn-Spandau naar Ketzin. De vaarweg is hier heel mooi. We komen over de Havel, Kladower See, Jungfern See, Weisser See, Sacrow-Paretzer-Kanal Schlänitz See en Ketziner Havel. Vroeg in de middag meren we af in de passantenhaven van Ketzin. Het wordt daar later op de dag nog behoorlijk druk met voornamelijk huurboten. De haven wordt in de gaten gehouden door een dame van de plaatselijke VVV die onmiddellijk na het afmeren naar de boten komt om te vertellen dat er afgerekend dient te worden.

De volgende morgen vervolgen we onze weg naar het westen. Met mooi rustig weer varen we over een aaneenschakeling van prachtige meren die de rivier de Havel hier vormt. Uiteindelijk komen we aan bij Brandenburg. Het duurt ruim drie kwartier voordat we geschut worden. Na de sluis varen we de stad in. We vinden een ligplaats aan een lange steiger bij een groot park. Bij een wandeling in de stad blijkt het hier toch behoorlijk opgeknapt te zijn in vergelijking met drie jaar geleden. Leuk detail is dat er overal in de stad bronzen beeldjes geplaatst zijn van “Verwilderte Waldmöpse”, een schepping van de schrijver Vicco von Bülow, in Duitsland bekend als Loriot die uit Brandenburg kwam.

Het zijn grappige beeldjes van hondjes met een gewei en een krulstaartje.

Om 8 uur vertrekken we bij prachtig weer. De weersverwachting is 26 graden. De tocht voert door Brandenburg en vervolgens over de Brandenburger Niederhavel, de Breitling See en de Plauer See. Het oorspronkelijke plan was om daarna het Elbe-Havel Kanal op te varen, zodat we het mooie merengebied achter ons zouden laten. Maar het mooie weer en de prachtige natuur doen ons besluiten om nog een uitstapje te maken naar Havelberg, aan het einde van de Havel. We varen door ongerepte natuur en passeren een sluis. Halverwege het traject Plaue-Havelberg meren we af in Rathenow aan een steiger van de stadhaven.

Er is de volgende dag voor de hele dag regen voorspeld. Dat valt echter reusachtig mee en we gaan dan ook om 9 uur door de stadssluis van Rathenow om de tocht te vervolgen. Het is prachtig varen totdat in de derde (en laatste) sluis de motor niet meer wil starten. Een vriendelijke huurder sleept ons uit de sluis, en na veel gehannes kunnen we afmeren aan de wachtsteiger voor de sluis. Nadat ik de motor heb blootgelegd probeer ik nog eens te starten, en voilá, alsof er niets aan de hand was start de motor gewoon. Later blijkt dat het kleine startrelais de oorzaak van het probleem is. We vervolgen de weg naar Havelberg waar het net voordat we er zijn flink begint te regenen. We leggen aan in de jachthaven van Havelberg. Voorlopig zal het nog wel even blijven regenen volgens de buienradar.

De volgende dag: regen, regen en nog eens regen. ’s Middags alleen maar wat gespetter. We wandelen wat door de stad, maar het weer leent zich er niet voor om een fietstochtje te maken naar de Elbe. ’s Avonds gaan we weer eten in het restaurant van hotel Am Hafen, dat bij de haven ligt. Goed en niet duur!

Het weer ziet er veelbelovend uit, maar er komen toch nog buien en het is ook behoorlijk fris. Door de regen van de vorige dag staat er een behoorlijke stroom de Havel, en die hebben we nu tegen. De eerste sluis (die van de motorpech) gaat heel vlot open. Het schutten duurt echter tergend lang. Eerst al voordat de deuren dicht gaan, en vervolgens voordat ze aan de andere kant weer open gaan. Ook het knopje van het groene licht kan blijkbaar niet zo makkelijk worden gevonden. Alles bij elkaar duurt het schutten zo’n drie kwartier! De volgende sluis gaat beter. Onderweg zien we vier kraanvogels en natuurlijk ook rode wouwen, die hier overal voorkomen. Om kwart voor drie meren we af aan dezelfde steiger in Rathenow als op de heenweg. We proberen te gaan eten in het restaurant van hotel bij de haven, maar dat is al gereserveerd door een grote groep. De vriendelijke serveersterster geeft echter een lijstje van andere restaurants in de buurt. We komen dan terecht in een oud restaurantje, ook vlak bij de haven. Het interieur ademt nog echt de DDR-sfeer, maar het eten is prima (en niet duur).

Van Rathenow naar Plaue varen we tegen een sterke stroom in, zodat het niet erg opschiet.

Vanaf Plaue komen we nu op het Elbe-Havel Kanal, dat eigenlijk het begin vormt van het Mittelland Kanal.

De eerste stopplaats op het kanaal is Genthin.

Daar is een kleine haven tegenover een industriegebied waar schepen worden gelost door een grote kraan. In Genthin kunnen we diesel tanken: de havenmeester heeft een kar met een aantal jerrycans te leen. Het tankstation bevindt zich aan de overkant van de weg langs de haven.

Vanaf Genthin gaan we door naar Haldensleben. Voordat we de Elbe passeren gaan we in sluis Hohenwarthe bijna 20 meter omhoog. We varen hoog over de Elbe via een aquaduct. Voordat je daar overheen mag moet je je melden bij de sluis. Bij niet melden kan een boete het gevolg zijn!

Na Haldensleben varen we met mooi weer door ongerepte natuur.  De volgende plaats is Wolfsburg, waar we bij de jachthaven afmeren. De omgeving van Wolfsburg is prachtig. We maken een fietstocht door het nabijgelegen park.

De volgende etappeplaats is de jachthaven Heidanger bij Bortfeld aan het Stichkanal Salzgitter waar we op de heenweg ook hebben gelegen.

Het volgende stuk kanaal is wel een beetje saai. Na ruim vier uur varen gaan we vlak voor Hannover het Stichkanal Misburg in. Aan het eind van de kanaal is een verenigingshaven van de Hannoverische Motorboot Club. Een heel gezellige haven met erg vriendelijke mensen. Het is de eerste keer dat we hier komen, maar het bevalt prima. De volgende plaats is Idensen. De tocht daarheen is erg mooi: een heuvelachtig landschap met hier en daar een dorpje.

Als we ’s morgens starten blijkt dat de accu’s niet worden opgeladen. We gaan toch maar op weg naar Minden. Daar aangekomen belt de havenmeester gelijk een monteur, die zelfs toezegt even langs te komen, en dat op zondag! Er is een nieuwe dynamo besteld en we blijven in Minden liggen totdat die gemonteerd kan worden. Dat geeft ons gelegenheid om uitvoerig de stad Minden te bezoeken op de fiets. Het is een mooie stad met een oud centrum en veel vakwerk huizen. Op een avond, als we net op bed liggen is er opeens een enorme knal. Het blijkt dat een boot in de haven is geëxplodeerd. Er zijn twaalf brandweerlieden en een politieman gewond. De boot was een Greenline hybride.

Waarschijnlijk is de accu ontploft. Als de nieuwe dynamo is ingebouwd kunnen we verder. Na nog een overnachting in Bad Essen zijn we van het Mittelland kanaal af.

Het plan is nu om via Münster en een stukje over de Rijn naar Nederland terug te varen. We gaan dus over her Dortmund-Ems kanaal naar het zuiden. Het landschap tot Münster is mooi, maar als we sluis uitkomen verandert dat drastisch. De (enige) jachthaven waar we wilden gaan liggen vinden we niets: nauwelijks plaats en het ziet er niet uit. Dan proberen we de ligplaatsen in het centrum, maar dat mislukt ook. Er is daar een soort volksfeest aan de gang en de haven is afgesloten voor boten. Münster ziet er vanaf het water niet erg mooi uit. Een en al industrie en half gesloopte gebouwen. We varen dan maar door en komen terecht bij een jachthaventje bij een camping bij Senden. De reis wordt vervolgt en we gaan in de buurt van Dortmund het Wesel-Datteln kanaal op. We willen naar Dorsten. Vóór Dorsten zijn 3 sluizen. We doen ongeveer één uur per sluis want we moeten steeds wachten op vrachtschepen voordat we mee kunnen schutten. In Dorsten gaan we eerst aan de aanlegkade liggen, maar we besluiten later toch maar in de jachthaven te gaan liggen. Goede keuze!

Na navraag bij de clubleden blijkt er in het centrum van Dorsten een autoverhuurbedrijf te zitten. We kunnen daar nog een auto huren voor een paar dagen want we willen even naar Nijmegen omdat daar onze kleinzoon (11 jaar!) meeloopt met de vierdaagse. We maken ook van de gelegenheid gebruik om met de auto naar Münster te gaan.

Na Dorsten varen we terug naar Nederland. Over de Rijn (erg laag water)  varen we uiteindelijk via Tolkamer, Arnhem en Wageningen naar Wijk bij Duurstede, waar we de boot laten liggen in afwachting van de natte meeting.

Ad en Anneke Wartel. ms Andante

In de zomer van 2010 hebben wij met onze ‘Gemini’, een Proficiat 10.10 en samen met onze Deense vrienden Ruth en Willy en hun Succeskruiser ‘Mon Amour’ een bijna 6 weken durende vaartocht door Nederland, België, Frankrijk, Luxemburg en Duitsland naar het Moezelgebied gemaakt.

Over de Maas naar Toul
Het is heerlijk weer met ’n matige wind als we vrijdag 4 juni om 8.30 uur uit onze thuishaven Maasbommel vertrekken.
Na sluis Grave, waar we een uur oponthoud hebben, treffen we het beter bij sluis Sambeek die al voor ons open staat.
Om 17.45 uur meren we af in de verenigingshaven De Maas net voor Venlo.
Maasbommel-Venlo: 84 km afgelegd in 8,7 motoruren (inclusief schutten), 2 sluizen, urenteller 2301,2 en havengeld € 10,-

De volgende ochtend moeten we eerst op speurtocht naar een nieuwe olievuldop op het motorcarter want bij de motorcontrole voor ons vertrek ben ik hier op gaan staan met als gevolg de kunststof vuldop in gruzelementen.
Bij de Fordgarage moet het onderdeel besteld worden en is pas volgende week dinsdag binnen, maar bij een autosloperij in Venlo hebben we alle geluk als we tussen duizenden sloopauto’s in een oud Fordje nog een passende olievuldop aantreffen. Terug aan boord is de vuldop snel geïnstalleerd en om 11.45 uur vertrekken we eindelijk uit Venlo.
Het is wederom stralend weer en amper wind als we verder zuidwaarts varen. Het valt ons op dat langs de Limburgse Maas veel meer recreatievoorzieningen voor fietsers, wandelaars en vissers zijn aangelegd dan langs het Brabantse deel. Na een voorspoedige tocht waarbij zowel sluis Belfeld als ook sluis Roermond al voor ons open staan, arriveren we om 15.30 uur in Roermond bij jachthaven Nautilus. Gelukkig hadden we onderweg telefonisch twee plaatsen gereserveerd want bij aankomst blijkt het havenkantoor gesloten.
Venlo-Roermond: 32 km in 4 motoruren, 2 sluizen, urenteller 2305,2 en geen havengeld betaald (havenkantoor gesloten.)

Ook zondag treffen we het met zonnig weer, weinig wind en openstaande sluizen. Om 8.30 uur verlaten we jachthaven Nautilus, om 9 uur gaan we in sluis Linne 4 meter omhoog en 3 kwartier later kunnen we de openstaande middensluis van Maasbracht invaren, gaan 11,85 m omhoog en komen hierna op het eentonige Julianakanaal. Opvallend is dat dit kanaal zoveel hoger boven het omliggende land is aangelegd dat we bijkans op de hoogtelijn van de boomtoppen varen. In sluis Born gaan we in de bakboordsluis nog eens 11,35 m omhoog en al om 14 uur liggen we in Maastricht in de regen te wachten voor het toegangsluisje naar jachthaven het Bassin.
Als we daar zijn afgemeerd klaart het weer op en gaan we Maastricht in voor de nodige boodschappen en ons eerste vakantieijsje.
Roermond-Maastricht: 46 km gevaren in 5,9 uren (inclusief schutten), 3 sluizen, urenteller 2311,1 en havengeld € 16,-.

Maandag 7 juni is het bewolkt, 10 graden koeler dan de vorige dag en veel meer wind, als we om 9 uur door het kleine sluisje naar de Maas worden geschut en ruim een uur later arriveren we bij het sluizencomplex Lanaye. Ons verzoek via de marifoon om nog met de pleziervaart in de grote sluis mee te mogen wordt niet ingewilligd en we moeten ruim een half uur wachten voor de kleine stuurboordsluis opengaat. Eenmaal in de sluis blijkt deze lange tijd niet in gebruik te zijn geweest, de sluiswanden en bolders zitten vol modder en troep en bijna boven lijken we wel een gratis modderbad te hebben ondergaan. Twee meter onder het hoogste punt slaat de boel vast door een elektrische storing, elektromonteurs worden opgetrommeld en verhelpen de storing maar vervolgens willen de sluisdeuren niet open. Ook dit euvel wordt opgelost en twee uur na aankomst verlaten we eindelijk dit gratis modderbad. Rond 14 uur passeren we Luik en de smerige industrie van Seraing, om 15.30 uur worden we geschut in sluis Ivoz-Ramet waar we het Waals vaarvignet verkrijgen. Twee uur later passeren we sluis Ampsin en om 18.15 uur meren we naast elkaar af in de ongezellige jachthaven van Huy tegenover de elektriciteitscentrale. Het havenkantoor en de toiletvoorzieningen blijken in het vaarseizoen op maandag gesloten, welkom in België !
Maastricht-Huy: 59 km afgelegd in 8,6 motoruren, 3 sluizen, urenteller 2319,7 en geen havengeld (op maandag gesloten!)

Dinsdag vertrekken we met wat vriendelijker weer om 8.30 uur uit Huy en arriveren anderhalf uur later bij de sluis van Andenne. Het invaren duurt ruim een half uur maar dan ligt de sluis ook bomvol met 5 beroepsschepen en 8 plezierboten. Het schutten verloopt verder rustig evenals in de volgende sluis Grands Malades waar we om 12.30 uur met hetzelfde konvooi worden geschut. Om 13.15 uur meren we af in de jachthaven Jambes tegenover de citadel van Namen. ’s Middags doen we wat boodschappen, vullen de water- en dieseltank tot het nokkie, voeren een motorcontrole uit en ’s avonds eten we Belgische frieten uit een grote puntzak.
Huy-Namen: 34 km in 4,7 uren, 2 sluizen, urenteller 3224,4 en havengeld € 16,- en 141 liter diesel getankt voor € 175,-.  

Woensdag is helaas een regenachtige dag als we het mooie traject door de Belgische Ardennen van Namen naar Dinant voor de boeg hebben. Om 8.30 uur liggen we al in de eerste sluis La Plante waar we samen met de doerak Roger uit Ermelo worden geschut.
Deze Roger vaart de rest van de dag en ook de volgende dag voorop en roept tijdig in vloeiend Frans de sluizen op zodat we lekker vlot worden geschut. Achtereenvolgens passeren we de grote sluizen van Talifer (9.15 uur), Rivière (10.30 uur), Hun (12.00 uur)  Houx (13.15 uur), Dinant (13.45 uur), waarna we om 14.00 uur naast de Mon Amour afmeren in Dinant vlakbij het havenkantoor. ’s Middags lopen we ’n rondje door het toeristische stadje en doen ook nog wat boodschappen.
Namen-Dinant: 27 km afgelegd in 5,2 motoruren, 6 sluizen, urenteller 2329,6 en havengeld € 10,-.    

Donderdag begint droog, later neemt de bewolking toe en ’s middags zal het weer gaan regenen.
Met de doerak Roger voorop verlaten we om 9 uur Dinant en ’n half uurtje later liggen we naast de  Nederlandse spits Ancilla die antraciet vervoert naar Zuid Frankrijk,  in de sluis van Anseremme. Het schippersechtpaar is een gezellig, alternatief stel en vertelt tijdens het schutten honderduit over hun reizen door Frankrijk.
Na de volgende sluis Waulsort haakt de Ancilla wegens problemen met de keerkoppeling helaas af en met nog enkele Nederlandse jachten gaan we onder leiding van de Roger verder zuidwaarts.

Tussen de middag arriveren we bij sluis Les 4 Cheminées net voor Givet en kopen daar voor € 72,-
een Frans vaarvignet voor 16 dagen. Nadat we de onverlichte tunnel van Ham zonder problemen zijn gepasseerd kunnen we bij sluis Mouyon voor het eerst de uitgereikte afstandsbediening gebruiken en
dat functioneert ook nu weer prima. Om 15.45 uur meren we af aan een steiger in het plaatsje Vireux Wallerand bij twee gezellig dikke Franse dames die de capitanerie bemannen voldoen we het liggeld van
€ 6,10 en ’s avonds lopen we ’n rondje door dit armetierige noord-Franse plaatsje.
Dinant-Vireux Wallerand:  33 km en 7 sluizen gepasseerd in 5,9 motoruren, urenteller 2335,5. Frans vaarvignet € 72,- en havengeld € 6,10

Vrijdag is een heerlijke zonnige dag met wel ’n straf windje. ’s Morgens vertrekken we al om 8 uur uit Vireux Wallerand op weg naar Revin waar we een extra rustdag hebben ingepland. We zijn bewust wat vroeger vertrokken om tijdig in Revin te arriveren daar dit een zeer gewilde aanlegplaats is vanwege de mooie omgeving én het voordelige haventarief. Na een mooie tocht door de Franse Ardennen, waarbij de 6 zelfbedieningssluizen vlot worden genomen, komen we al tussen de middag aan in Revin en vinden voor beide boten nog een prima ligplaats. Later op de dag zal het haventje volstromen met meer landgenoten, enkele Duitsers, ’n Zwitser, ’n Belg en ’n Engelsman en ’s avonds heerst er in deze prachtige jachthaven een gezellig sfeertje waarbij wij met onze Deense reisgenoten Ruth en Willy onze eerste barbecueparty houden. Ook zaterdag blijven we in Revin, ’s morgens doen we wat inkopen waaronder een extra parasol en verder houden we een echte rustdag, ook vanwege het regenachtige weer.
Vireux Wallerand-Revin: 26 km in 4,8 motoruren, 6 sluizen, urenteller 2340,3 en liggeld € 9,20 voor 2 dagen.

Als de volgende ochtend de laaghangende mist is opgetrokken wordt het mooi weer met weinig wind. Om 8.45 uur verlaten we Revin op weg naar Charleville en in de eerste sluis schutten we samen met de Zwitser waarna hij ons laat voorgaan omdat zijn huurboot beduidend langzamer vaart.
De daaropvolgende sluizen gaan weer lekker vlot, we varen met ons nietige bootje langs de indrukwek-kende rotspartijen van Dames de Meuse (ontrouwe dames van de Maas) en de kleine bergdorpjes Laifour, Deville, Monthermé, Bogny en Joigny sur Meuse. Al om 14.15 uur liggen we in Charleville voor de laatste sluis van vandaag als we na veel bellen en informeren te horen krijgen dat deze sluis wegens kanowedstrijden is gestremd tot vier uur. Drie jaar geleden werden wij door ditzelfde evenement ook al opgehouden. Om exact 16 uur gaat het licht op groen en een half uur later kunnen we na veel geharrewar en geschreeuw van de wedstrijdbegeleiding eindelijk afmeren aan de lange steiger naast de camping.
’s Avonds lopen we een rondje over de camping langs de nieuwe jachthaven en nemen afscheid van het gezellige echtpaar van de Roger die na een rustdag verder gaan richting Parijs.
Revin-Charleville: 42 km in 7,1 motoruren, 7 sluizen, urenteller 2347,4 en liggeld € 11,60.

Het is bewolkt weer als we om 8 uur uit Charleville vertrekken, een kwartiertje later zijn we bij de lastige sluis van Mezieres met z’n hoge sluiswanden maar gelukkig gaat het schutten ditmaal zonder problemen. Na de Belgische Ardennen met z’n imponerende krijtrotsen, de Franse Ardennen met de beboste heuvels in een adembenemend mooi landschap, varen we nu voorbij Charleville in een veel vlakker gebied met korenvelden en weilanden met grazende koeien.
Het schutten in de geautomatiseerde sluizen middels het zelfbedieningskastje verloopt wederom lekker vlot, ook omdat we geen scheepvaart voor ons hebben daar we vroeg vertrokken zijn.
Om half 11 passeren we Pont à Bar met de aftakking naar het Canal des Ardennes en al om 12.15 uur lopen we de haven van Sedan binnen. Later komen nog meer jachten die wij eerder in Revin en Charleville hebben ontmoet deze haven binnen en ’s middags ligt het ook hier vol. Wij kijken dan met Ruth en Willy en nog twee Denen die bij ons langszij liggen naar de eerste WK-wedstrijd van Nederland tegen Denemarken (2-0). Daarna proberen we in Sedan boodschappen te doen maar de supermarkt is voor Mini uiteindelijk te ver lopen en het begint ook nog flink te regenen zodat we rechtsomkeer maken.
Charleville-Sedan: 30 km in 4,3 motoruren, 6 sluizen, urenteller 2351,7 en havengeld € 10,40 

Dinsdag is het voor de afwisseling rustig weer met ’n lekker zonnetje als we iets voor 8 uur al uit Sedan vertrekken om het grote aantal Maas-Moezelvaarders wat voor te zijn. Rond 10 uur gaat de kap naar beneden en het T-shirt uit en ’n half uur later passeren we Mouzon, ’n kleine stadje met enorme kerk en prima aanlegmogelijkheden in ’n kleine Maasarm. In een rustig gangetje van zo’n 9 km/u glijden we als
het ware door dit mooie heuvellandschap dat ons doet denken aan het Deense Noord-Jutland.
Tot we  tegen het middaguur met dubbelrood voor sluis 33 Pouilly tot stilstand komen; na ruim een uur verschijnt een VNF-monteur en 5 minuten later is het euvel verholpen. Om 15.40 uur meren we af in Stenay, een prima overnachtingplaats met water, stroom en douches waar ook campers van gebruikmaken. Met Ruth en Willy lopen we ’n rondje door dit zeer oude stadje, doen de nodige boodschappen en drinken op ’n terras ons eerste gezamenlijke wijntje. ’s Avonds regel ik met de Aude, een met antraciet geladen Nederlandse spits die voor de sluis overnacht, dat de pleziervaart de volgende ochtend als eerste door de sluis zal gaan.
Sedan-Stenay: 41 km in 6,7 motoruren, 5 sluizen, uren-teller 2358,4 en havengeld € 7,-.

Ook woensdag is het mooi weer met wel wat meer wind. Zoals de vorige avond afgesproken gaan wij om half 9 met de Zwitserse huurboot door de sluis gevolgd door twee Duitse boten waarna de spits Aude volgt. Iets voor Dun sur Meuse gaat de Mon Amour bij een botenverhuur aan de kant om diesel te tanken en deze pitstop te benutten om de enigszins verstopte doorvoer van de buitenwaterkoeling te ontstoppen. Daarna blijkt de eerstvolgende sluis 28 Dun sur Meuse niet te werken, wij melden dit telefonisch bij de VNF en anderhalf uur later, nadat ook de Aude is gepasseerd, kunnen we eindelijk onze reis vervolgen, al gaat het wel zeer traag achter deze spits. Om half 2 zijn we bij sluis 27 Warinvaux, de eerste van 17 sluizen die handmatig door sluispersoneel worden bediend. Tegen 4 uur komen we bij sluis 24, de laatste sluis van vandaag, met schuine sluiswanden en een drijvend ponton. Een kwartiertje later meren we af in de passantenhaven van Consenvoye, een klein dorpje zonder winkels maar wel met grote kerk en café.
De Zwitser ligt er al en later loopt het kleine haventje vol met de twee Duitse boten, twee Friezen en een omgebouwde sleper.
Stenay-Consenvoye: 30 km in 6,5 motoruren,
8 sluizen, urenteller 2364,9 en geen havengeld.   

Donderdag worden we wakker met regen en na de sleper en de beide Friezen vertrekken wij om 8.45 uur uit Consenvoye met de langzaam varende Zwitser (6,3 km/u) in zijn huurboot van Navic France voorop. Door het regenachtige weer en de bomen en struiken aan weerszijden van het Maaskanaal, de onbevaarbare rivier stroomt een stuk lager rechts van ons, zien we weinig van de heuvelachtige omgeving. Tegen de middag klaart het weer wat op en voorbij de laatste sluis van vandaag passeren we de Zwitser en later ook weer de Aude en om 13.30 uur meren we in het centrum van Verdun af aan ’n mooie drijvende steiger op de rechteroever met gratis stroom en water. ’s Middags doen we de nodige boodschappen, lopen ’n rondje door het historische Verdun en nemen ’n kijkje bij het toeristenbureau waarna ik met jerrycans 100 liter diesel haal bij een niet zo nabij gelegen  pompstation. ’s Avonds gaan we met Ruth en Willy chique spare-ribs eten bij Le Hardi.
Ook vrijdag blijven we in Verdun. ’s Morgens is er een grote weekmarkt langs de kade en ’s middags gaan we per bus naar het Verdun Memorial en fort Douaumont,die een indrukwekkende terugblik geven op de verschrikkingen van de 1e wereldoorlog. De foto- en filmbeelden in het museum laten zien hoe gruwelijk deze veldslag is geweest. Tijdens de slag van Verdun zijn toen ruim 700.000 soldaten gesneuveld. En dat in een tijd dat er geen langeafstandsraketten, vliegtuigen en andere massavernietigingswapens bestonden, dus vooral man tegen man in de loopgraven.
Consenvoye-Verdun: 24 km in 4,7 motoruren, 4 sluizen, urenteller 2369,6 en geen havengeld, rondleiding per bus € 25,50.
Sinds vorige tankbeurt in Namen nu 100 liter diesel getankt voor € 125,- wat neerkomt op ‘n  verbruik van 2,2 liter/km.

Nadat vrijdagavond een Franse spits voorbij voer om bij de eerstvolgende sluis na Verdun te overnachten, (de sluizen draaien van 8.30 uur ’s morgens tot 18.00 uur ’s avonds) besluiten we om zaterdagochtend niet al te vroeg te vertrekken. Na de beide Duitsers en de beide Friezen gaan wij om 9.45 uur op weg naar de eerste sluis. Het is bewolkt weer, weinig wind en behoorlijk fris, dus de kap blijft vandaag omhoog. Langs het kanaal, dat enkele meters boven het maaiveld ligt, zien we steeds meer rode papaver groeien en het landschap wordt ook wat vlakker en minder heuvelachtig. Door een tegemoetkomende Franse spits lopen we bij sluis 14 Ambly drie kwartier vertraging op waardoor we de voor ons vertrokken Duitsers en Friezen weer vlak voor ons krijgen.
Na deze trage vaardag, waarin we in zesenhalf uur slechts 28 km aflegden, meren we om 16.15 uur langszij een van de Duitsers af in het kleine dorpje La Croix met vlakbij de HSL-spoorlijn.
Verdun-La Croix: 28 km in 6,2 motoruren, 7 sluizen, urenteller 2375,8 en geen havengeld.

Ook zondag 20 juni is zwaar bewolkt en fris als we om 8.45 uur uit La Croix vertrekken en de sluizen 12 en 11, die nog door sluispersoneel worden bediend, vlot passeren. Met zo’n 1500 toeren varen we ruim 7,5 km p/uur en om 10.15 uur komen we door het mooie plaatsje Saint Mihiel, waarna
de sluizen weer zijn geautomatiseerd en met de afstandsbediening door ons worden geactiveerd.
Twee uur later komen we achter een langzaam varende spits terecht en met een slakkengangetje sukkelen we verder terwijl zon en regen elkaar afwisselen. Onderweg zien we een grote familie die op trektocht is waarbij bagage en kinderen door ezels worden gedragen, heel bijzonder.
Achter sluis Euville vinden we een nagenoeg lege passantenkade waar we om 15.40 uur afmeren. Even later komen de Friezen hier voorbij varen en daarna meren de beide Duitsers af op een plaats die wij voor hen hadden vrij gehouden; als dank serveren ze ons Friese Berenburger.
La Croix-Euville: 35 km in 6,4 motoruren, 8 sluizen, urenteller 2382,4 en  geen havengeld.

Om een Franse spits die afgelopen nacht voor de sluis van Euville heeft overnacht voor te blijven, vertrekken wij maandagochtend al om 8 uur uit Euville. Ook vandaag is het weer een frisse dag met veel bewolking. Om 10 uur bereiken we in Troussey de laatste sluis van de Maas/la Meuse en daarmee het hoogste punt van onze vaartocht, 245 meter boven NAP. Na de sluis draaien we linksaf het Marne-Rijn-kanaal op en gaan vanaf hier in de sluizen alleen nog maar zakken. Ook op dit kanaal kunnen we door de bomen en struiken aan weerszijden weinig zien van de omgeving en ook de overlast aan waterplanten en wier lijkt nauwelijks minder dan op de Maas. Dus iedere dag de wierpot leegmaken!
Om 11 uur zijn we bij de tunnel van Foug daterend uit 1845 en 866 meter lang. Door de goede tunnelverlichting is de doorvaart ’n makkie en om 11.45 uur beginnen we aan de sluizentrap met 13 sluizen over een afstand van 8 km die ons naar Toul zal leiden. Daar meren we om 14.30 uur af in de jachthaven Port de France en even later arriveren ook de Duitsers. We lopen een rondje door deze historische vestingstad maar vanwege winkelsluiting op maandag kunnen we helaas geen boodschappen doen.
Euville-Toul: 25 km in 5,8  motoruren, 1 tunnel en 16 sluizen, urenteller 2388,2 en havengeld € 10,40

Terugblik Maas
Vanaf ons vertrek uit Maasbommel zijn we nu tweeënhalve week onderweg en hebben 600 km over de Maas en belendende kanalen gevaren en middels 92 sluizen zijn we 245 m boven NAP gestegen.
Na het zomerse weer in Nederland hebben we door België en Frankrijk afwisselend zonnige en bewolkte dagen met soms wat regen gehad. Na de mooie omgeving van de Belgische en Franse Ardennen met de toeristische trekpleisters Namen, Dinant, Charleville en Verdun wordt de Maas na Verdun beduidend smaller en door de begroeiing aan weerszijden is van het landschap maar weinig te zien. Hierdoor werd dit gedeelte eentoniger en ook hinderlijk door de vele waterplanten met wier.

Over de Moezel naar Koblenz 
Na enkele dagen met matig weer, zwaar bewolkt, soms wat regen en veel wind, is het dinsdag 22 juni weer heerlijk zomerweer. Om 8.15 uur verlaten we onze box in de Port de France van Toul en na wat geharrewar met nota bene ook een Proficiatvaarder die weigert om de Mon Amour samen met ons door de eerste sluis te laten, beginnen we ’n uurtje later aan de laatste 3 sluizen van de sluizentrap en om 10 uur varen we de gekanaliseerde Moezel op.

Wij vinden het een verademing om na ruim een week op smal vaarwater met weinig uitzicht nu weer op ruim water te varen met een weidse, heuvelachtige omgeving. Met 1800 toeren gaan we zo’n 11 km/u langs het mooie Liverdun naar Pompey waar we na 2 sluisjes om 13 uur weer het Marne-Rijnkanaal opdraaien voor de laatste 10 km naar Nancy. Om 14.30 uur meren we af in de jachthaven Saint Georges vlakbij het prachtige centrum van Nancy. ’s Middags doen we onze boodschappen bij supermarkt Le Clerc en ’s avonds genieten we van een formidabele lichtshow op het Place Stanislas.

Ook woensdag is het prachtig weer en blijven we in Nancy. ’s Morgens doen we eerst nog wat boodschappen en vervolgens gaan we deze mooie stad verder verkennen, ondermeer met een citytour die ons langs de mooiste pleinen, parken en gebouwen voert. Nooit eerder waren wij in een stad met zoveel terrasjes die tijdens lunchtijd ook nog allemaal bezet zijn. Nancy is echt een schitterende, culturele en schone stad waar zichtbaar ontspannen geleefd wordt.
Toul-Nancy: 35 km 5,6 motoruren, 6 sluizen, urenteller 2393,8 en havengeld € 23,40 voor 2 dagen.

Het is al heerlijk weer, geen wolkje en geen wind, als we de volgende ochtend om 9 uur uit Nancy vertrekken. Na enig oponthoud bij de twee ophaalbruggen varen we over het sfeerloze Marne-Rijnkanaal rustig aan (toegestaan is 6 km/u) langs de industriegebieden van Nancy richting Pompey. Rond 11 uur passeren we de beide laatste kanaalsluizen en varen we weer op de brede Moezel. Na een wachttijd van bijna een uur op een tegemoetkomend vrachtschip kunnen we met een Nederlandse vrachter eindelijk geschut worden in sluis Custines en varen we langzaamaan naar de volgende openstaande sluis Blénod waar we om 14.30 uur geschut worden. Om 15.15 uur meren we af in de jachthaven van Pont à Mousson waar ook een grote overnachtingplaats voor campers is aangelegd.
In deze streek van Frankrijk varen opvallend veel huurboten met het opschrift ’Führerscheinfrei’, behalve als reclame is dit schijnbaar ook bedoeld als waarschuwing voor nabij gelegen schepen want bij het binnenvaren van zo’n huurboot loopt de Mon Amour van Ruth en Willy helaas wat verfschade op dat met ’n glaasje wijn wordt afgekocht.
In de vlakbij gelegen supermarkt ED doen we nog wat boodschappen en ’s avonds lopen we over de brug een rondje door Mousson dat zichtbaar minder schoon is dan Nancy.
Nancy-Pont à Mousson: 30 km in 5,3 motoruren, 4 sluizen, urenteller 2399,1 en havengeld € 10,-.

Het zomerse weer houdt aan want vrijdag vertrekken we om 8.30 uur met prachtig weer uit Mousson. Hoewel we hier over het Moezelkanaal veelal rechttoe rechtaan varen genieten we van de schitterende natuur om ons heen en zien ook de eerste druivenvelden op de zuidelijke heuvels.
Om 9.40 uur moeten we bij sluis Pagny ruim ’n half uur wachten op een oplopend vrachtschip en gebruiken deze tijd om de grote parasol op het achterdek te installeren. In het kielzog van een Duits vrachtschip gaat het lekker vlot en om 11.30 uur varen we de openstaande sluis van Ars binnen en al om 12.45 uur meren we af in een schitterend watersport- en recreatiegebied nabij het centrum van Metz.

’s Middags lopen we ’n eerste rondje door deze meer dan 3 eeuwen oude vestingstad. Ook zaterdag blijven we in Metz. Voor de middag slenteren we over de markt door de eeuwenoude markthallen, maken een citytour, bezichtigen de prachtige glas in lood ramen van de kathedraal
St. Etienne en doen de nodige boodschappen in een zeer groot winkelcentrum en ’s middags is het rusten, wat wandelen en zonnen op ons achterdek. Het gezegde ‘leven als God in Frankrijk’ lijkt hier in Metz te zijn ontstaan zo ontspannen en relaxed hier wordt geleefd. Men stoort elkaar niet met geschreeuw of draagbare radio’s en ieder gaat rustig zijn/haar gang met genieten, spelen, wandelen, vissen, vrijen of gewoon liggen op het gras. Inmiddels zijn ook de beide Deense zussen bij Willy aan boord gekomen waarmee we ’s avonds in het nabijgelegen park genieten van een schitterende waterorgelshow met licht en geluid.
Mousson-Metz: 30 km in 4,1 motoruren, 2 sluizen, urenteller 2403,2 en voor 2 nachten betalen we € 24,80 liggeld.

Zondag 27 juni vertrekken we om 8.30 uit Metz en eenmaal weer op de Moezel zien we dat de omgeving hier wat vlakker is dan voorheen met meer industrie langs de rivier. Het is wederom prachtig weer amper beroepsvaart en het schutten door de sluizen gaat heerlijk vlot.
Het schutten in de Moezelsluizen (176×12 m) met een verval van 4 tot maximaal 9 meter verloopt in het algemeen redelijk rustig. Vaak wordt (lang) gewacht op beroepsvaart, die zich vroegtijdig aanmeldt, waarna het in- en uitvaren uiterst behoedzaam gebeurt vanwege de relatief smalle sluizen. Omdat wij in de afvaart alleen maar dalen gebruiken we enkel een lijntje om onze middenbolder en tijdens het uitvaren van de beroepsvaart zonodig een extra lijn op de voorbolder.
We varen vandaag samen met een motorjacht uit Medemblik die graag snel naar huis willen omdat haar broer gisteren bij een ongeval is omgekomen. Na de sluizen van Metz (9.00 uur), Talange (10.20 uur), l’Orne (11.20 uur), Robert Schuman (12.15 uur) passeren we om 12.30 uur Thionville waar we een stop gepland hadden. Maar de overnachtingsmogelijkheden zien er niet aantrekkelijk uit, het weer is heerlijk en het schutten gaat lekker vlot zodat we besluiten om het geplande  traject van morgen naar het Luxemburgse Schwebsange er vandaag maar bij te nemen.
Bij sluis Koenigsmacker liggen enkele motorjachten al op ons te wachten en hier gaan we om 13.30 uur door gevolgd door sluis Apach bij de grensovergang van Frankrijk naar Duitsland-Luxemburg. Links zien we het bekende dorpje Schengen liggen en links én rechts worden we voorbij gescheurd door irritante snelle speedboten: welkom in Duitsland! Na een lange maar wel heerlijk ontspannen vaartocht meren we om 16.30 uur af in de grote jachthaven van Schwebsange, drinken een wijntje op het haventerras en maken voor het eerst gedurende onze vakantie gebruik van een wasmachine.
Metz-Schwebsange: 60 km in 7,4 motoruren, 6 sluizen, urenteller 2410,6 en havengeld € 11,-.

Maandagmorgen voor vertrek gaan we eerst Luxemburgs tanken voor € 1,02 per liter. Met 91,5 liter zit onze brandstoftank weer boordevol en om 9 uur draaien we de Moezel op die hier de grens vormt tussen Luxemburg op de linkeroever en Duitsland op de rechteroever. Bij sluis Palzem moeten we een half uurtje wachten voor we met een vrachtschip en nog 7 jachtjes geschut worden. Verder zien we hier amper beroepsvaart op de Moezel waar de druivenvelden rondom wel steeds uitgestrekter worden. Rond het middaguur passeren we met de 7 jachtjes sluis Grevenmacher en ´n uurtje later komen we bij het plaatsje Wasserbillig, ons laatste Luxemburgs stadje, waar we graag goedkoop boodschappen hadden willen doen maar de schamele aanlegmogelijkheden bieden ons geen plaats om aan land te gaan. Dus varen we door naar Konz op de splitsing met de Saar waar we om 13.45 uur aanleggen in een keurige jachthaven.
Willy gaat met beide zussen inkopen doen in Konz wat met dit warme weer een heel eind lopen blijkt, maar wij blijven wijselijk aan boord en zien Nederland op het WK met 2-1 winnen van Slowakije.
Schwebsange-Konz: 38 km in 4,6 motoruren, 2 sluizen, urenteller 2415,0 en havengeld 11,-. 
Voor € 94,12 tankten we 91,5 liter diesel. Sinds Namen waar we volgetankt hadden, is het verbruik 2,2 liter/u.

Dinsdag is het al vroeg flink warm als we om 9 uur uit Konz vertrekken en direct linksaf de Saar op gaan. Na enkele kilometers worden we bij sluis Kanzem in de kleine jachtensluis 12 meter omhoog geschut en gaan we verder richting Saarburg. De omgeving is hier weer anders dan langs de Moezel, vanaf de beide oevers gaan de bergwanden langs de Saar vrij steil omhoog en laten alleen ruimte voor een smal fietspad en we varen hier zichtbaar in het centrum van de wijnbouw, zoveel druivenranken zagen we niet eerder.

Al om 10.45 uur meren we af aan een gastensteiger van restaurant das Fährhaus in Saarburg. Vervolgens lopen we het korte stukje naar het centrum, doen inkopen voor de barbecue, maken met ’n treintje een citytour, kopen een paar flessen Riesling en bij de waterval genieten we van ’n drankje en maken wat foto’s van het prachtige centrum van Saarburg. Bij terugkomst op de boot beklim ik met Willy de bergruïne Saarburg wat een prachtig vergezicht over de wijde omgeving oplevert.
Om 17 uur steken we de Saar schuin over en meren voor de avond en nacht af in de haven van WSC Saarburg waar we bij gebrek aan een geschikte barbecueplaats op het achterdek van de Mon Amour de barbecue aansteken hoewel onder protest van nabije buren.
Konz-Saarburg: 12 km in 1,8 motoruren, 1 sluis, uren-teller 2416,8 en havengeld € 11,-.

Woensdag vertrekken we om 8.45 uur uit de haven van WSC Saarburg en ’n half uur later liggen we weer voor de sluis van Kanzem waar we 12 meter omlaag op Moezelpeil geschut worden. Na dit korte tochtje over de Saar meren we om 11 uur af in de jachthaven van Trier-Monaise. In onze “Moezel-bijbel” van Manfred Fendzl omschreven als een moderne haven met allerhande voorzieningen en op 500 meter afstand van een bushalte naar Trier, blijkt dit in werkelijkheid een smerige, verwaarloosde haven vol waterplanten, geen havenmeester en de bushalte ligt op ruim een half uur lopen van deze haven….. maar wel twee heel hulpvaardige vaste liggers die na ons bij het afmeren te hebben geholpen meteen roepen: “und jetzt sind wir voll”!
Eén van deze mannen brengt ons vervolgens met zijn auto naar de bushalte richting Trier maar onze Deense vrienden moeten helaas het hele eind lopen.
In Trier, Duitsland’s oudste stad, vergapen we ons aan historische Romeinse bouwwerken zoals de stadspoort Porta Nigra, de Dom, Drie-Koningen-Huis en de prachtige gebouwen rond de Grote Markt. Vlakbij Porta Nigra lunchen we op een terras en Mini koopt bij Gerrie Weber een mooie zomerjurk.
Na afscheid te hebben genomen van Tut en Suster, de beide zussen van Willy die een paar dagen zijn meegevaren, laten we ons comfortabel per taxi terugbrengen naar de jachthaven en dat voor slechts
€ 18,-.
Saarburg-Trier/Monaise: 15 km in 2,2 motoruren,
1 sluis, urenteller 2419,0 en havengeld € 10,-.

Om verstopping van wierfilter en boegschroef te voorkomen slepen we de volgende ochtend onze boten uit de waterplanten naar iets meer open water en starten daar pas de motoren. Ondanks dat moet de Mon Amour op de Moezel al snel aan de kant vanwege een verstopte buitenwateraanvoer, Gery gaat te water en het probleem is snel verholpen.
Om 9 uur worden we vlot geschut in sluis Trier en even later gaan we onder de historische Romeinse brug door, rond 11 uur passeren we het mooie plaatsje Schweich en varen we weer rondom in de wijnvelden. Rond het middaguur zijn we bij sluis Detzem waar al 3 vrachtschepen liggen te wachten om geschut te worden. Dus pas anderhalf uur later vervolgen we onze tocht en om 15 uur komen we aan in de mooie haven annex camperplaats van Neumagen. ’s Middags doen we wat boodschappen in dit mooie en rustige wijndorpje en ’s avonds gaan we gezellig wijn proeven in een sfeervolle weinstube.
Trier/Monaise -Neumagen: 44 km in 5 motoruren, 2 sluizen, urenteller 2424,0 en havengeld € 17,-.

De afgelopen week genoten we van heerlijk weer met temperaturen tot 30 graden, de komende dagen wordt een ware hittegolf verwacht met temperaturen tot 35 graden en amper wind! We zullen dan ook regelmatig helikopters langs de berghellingen zien vliegen die de druivenvelden besproeien.

Om 9 uur verlaten we de mooie haven van Neumagen en varen rustig aan langs kleine knusse wijndorpjes als Piesport, Wintrich, Kesten, Brauneberg en Lieser, die vanwege het tropische weer bijna uitgestorven lijken. Om 10 uur passeren we sluis Wintrich en om 12 uur meren we af in de ongezellige jachthaven van Kues. Ook hier weer geen havenmeester gezien dus deponeren we het verschuldigde havengeld per enveloppe in de hiervoor bestemde brievenbus. ’s Middags gebruiken we voor het eerste onze vouwfietsen en gaan op weg naar het aan de overkant gelegen toeristische Bernkastel doen wat boodschappen, kopen ’n paar flessen wijn en genieten van ’n heerlijke ijscoup op een van de vele terrasjes.

Neumagen-Bernkastel/Kues: 22 km in 2,5 motoruren, 1 sluis, urenteller 2426,5 en havengeld € 10,-.

Zaterdagochtend vroeg is het al behoorlijk warm als we om 8.30 uur uit de jachthaven van Kues vertrekken, bij het tegenovergelegen Bernkastel varen de rondvaartboten al af en aan. Achter een Nederlandse vrachtboot gaan we om 9.15 uur de sluis van Zeltingen in en na de sluis passeren we met zijn toestemming deze beroepsvaarder weer. Om 10.45 uur komen we langs het mooie Kröv en om 11.30 uur meren we af in de zeer verzorgde haven van Traben-Trarbach waar we hartelijk worden verwelkomd door de vlotte havenmeesteres Hanna Polch. ’s Middags kijken we in de havenbar met Duitsers, Denen en Nederlanders hoe Duitsland met 4-0 wint van Argentinië en zwemmen ’n rondje om de boot.
Zondag slapen we eerst heerlijk uit daarna werk ik aan dit reisverslag en voer een motorcontrole uit.
Hierna gaan we op onze fietsjes naar Trarbach, wandelen door het gezellige stadje en lunchen op een sfeervol binnenplaatsje. Vanwege de hitte brengen we de middag verder bij de haven door op het dijkje langs de Moezel in de schaduw van een boom met ’n pot koffie. ’s Avonds komt Hanna Polch langs om  ’n handje te schudden en ons goede vaart te wensen. Zo kan het dus ook!
Kues-Traben Trarbach: 27 km in 3 motoruren, 1 sluis, urenteller 2429,5 en havengeld € 32,- voor 2 overnachtingen.

Maandag 5 juli is het stralend weer als we om 8.30 uur uit Traben-Trarbach vertrekken en al vlug voor sluis Endrich moeten wachten op een schutting van de andere kant. Een uurtje later worden we samen met de Laboremus uit Mannheim zo’n 7 meter omhoog geschut en na de sluis gaan we na contact met de schipper de Laboremus weer voorbij. Het wordt wat meer bewolkt als we om 10.30 uur Pünderich passeren, om 11 uur Zell en om 12 uur gaan we weer met de Laboremus door sluis St. Aldegund.
Na de sluis gaan we de Laboremus weer voorbij waarbij de Mon Amour wat in het nauw komt met een tegemoetkomend vrachtschip. We varen nog steeds door het centrum van de wijnbouw en zien de wijnhellingen hier almaar steiler en hoger worden. Om 14 uur meren we af in de jachthaven annex camping Holländischer Hof in Senheim lopen een rondje door het gezellige wijndorp en eten op het terras van het camping-restaurant een Wiener-schnitzel met Hollandse frites. ’s Avonds lopen we  naar het marktplein waar het jaarlijkse wijnfeest wordt gevierd met hoempa en gezang en drinken daar een flesje wijn.

Traben Trarbach-Senheim: 38 km in 4,4 motoruren,
2 sluizen, urenteller 2433,9 en havengeld € 14,20.  

De volgende dag hebben we maar een kort stukje tot Cochem voor de boeg. Op onze gebruikelijke vertrektijd van 8.30 uur vertrekken we uit Senheim. Een klein uurtje later kunnen we sluis Fankel zo invaren en worden voor het eerst op de Moezel zonder beroepsvaart geschut. Vanwege het aanhoudend droge weer zien we onderweg dat ook hier de wijnranken door helikopters worden besproeid.
Al om 10.15 uur meren we in Cochem af aan de binnenkant van de havenpier en betalen bij de veerbaas het liggeld. Vervolgens lopen we een rondje door het zeer toeristische Moezelstadje en doen daar wat boodschappen. ’s Avonds zien we in een vlakbij gelegen bierkelder het Nederlands elftal de halve finalewedstrijd WK-voetbal met 3-2 winnen van Uruguay.
Ook woensdag blijven we hier liggen. ’s Morgens gaan we met Ruth en Willy per bus naar de hooggelegen Reichsburg, een nog complete burcht uit 1020, geheel verwoest in 1689 door de Fransen, in 1886 opnieuw opgebouwd en nu in eigendom bij de gemeente Cochem. Het interieur is prachtig versierd met houtsnijwerk, muurschilderingen en oude schilderijen.
Weer terug in de stad kopen we wat cadeautjes voor de kleinkinderen en ’s middags bekijken we vanaf ons achterdek al het toeristenverkeer van, naar en in Cochem, een ware bedevaartplaats voor vele toeristen!
’s Avonds zien we in de gezellige bierkelder met meer buitenlanders dan Duitsers dat Spanje de andere halve finale met 1-0 van Duitsland wint; jammer want wij hadden graag in Duitsland naar een WK-finale Nederland-Duitsland gekeken.
Senheim-Cochem: 17 km in 2 motoruren, 1 sluis, urenteller 2435,9 en havengeld voor 2 dagen € 26,18.

Donderdag vertrekken om 8.30 uur met stralend weer uit Cochem. Voor sluis Müden moeten we een half uurtje wachten op een vrachtschip van de andere kant en om 11.30 uur zijn we al bij Brodenbach, onze geplande halteplaats. Maar omdat het nog zo vroeg is en vanwege het warme weer besluiten we om verder te varen. Om 12 uur kunnen we sluis Lehmen zo invaren en worden voor de tweede keer op de Moezel zonder beroepsvaart lekker vlot geschut. Onderweg zien we het landschap weer veranderen naar steilere en meer rotsachtige bergen en minder druivenvelden. Om 13.00 uur tanken we in de jachthaven van Winningen 94 liter diesel voor € 131,44 en vervolgen onze reis naar Koblenz waar we om 14.45 uur afmeren bij SMC Koblenz.
Ook vrijdag blijven we in Koblenz. Omdat de jachthaven buiten de stad ligt gaan we per taxi naar het centrum, wandelen wat door deze mooie stad die helaas volop gerenoveerd wordt voor een grote manifestatie in 2011, bij het Deutsches Eck eten en drinken we wat op een terras en om 14 uur gaan we
aan boord van de rondvaartboot Stolzenfels voor een vaartocht naar de Lorelei. We varen langs Lahnstein, Boppard, Burg Rheinfels tot Sankt Goarshauzen, waar we een half uurtje van boord gaan. Na een drankje en ijsje op ’n terras met in de verte de Lorelei-passage gaan we voor de terugreis aan boord van het raderschip Goethe en even na 20 uur zijn we terug in Koblenz en nemen weer een taxi naar de jachthaven.
Cochem-Koblenz: 52 km in 5,5 motoruren, 2 sluizen, urenteller 2441,4 en havengeld voor 3 nachten € 42,-.
In Winningen tankten we 94 liter diesel voor € 131,40. Sinds Namen is het gemiddeld verbruik 2,5liter per uur.

Terugblik Moezel
Vanaf Toul hebben we, met een zijsprongetje naar het prachtige Nancy, bijna 3 weken over de Moezel gevaren en in ’n ware hittegolf ruim 400 km afgelegd met zo’n 30 sluizen.
Het landschap langs de Moezel is weer heel anders dan in de Maasvallei. In Frankrijk met de prachtige steden Nancy en Metz zie je amper wijnbouw en tot Thionville zelfs meer industrie. Na de grensoverschrijding naar Luxemburg en Duitsland zijn het wijngaarden alom met bekende centra als Neumagen, Bernkastel, Senheim en Cochem. Onze bezoeken aan Trier en Saarburg waren zeer de moeite waard, jammer dat Koblenz juist nu een grote renovatie onderging.

Over de Rijn huiswaarts
Omdat de weersverwachting aangeeft dat het de komende dagen 36 à 37 graden zal zijn en ook omdat het centrum van Koblenz grotendeels op zijn kop staat, besluiten we om niet nog een derde dag hier te blijven.

Al om 7.30 uur vertrekken we uit de jachthaven maar pas anderhalf uur later worden we in sluis Koblenz geschut en verlaten bij de Deutsches Eck de Moezel en gaan de Rijn af. Met stroom mee gaat het zo’n 16 à 17 km per uur en pas 2 uur later gaat ons een oplopend vrachtschip voorbij. Om 12.20 uur passeren we de burchtruïne Drachenfels en even later zien we wintersportplaats Köningswinter en voormalig Duits hoofdstad Bonn aan ons voorbij komen. Na Bonn wordt de omgeving minder mooi met steeds meer industrie en om 15.15 uur meren we af in de Rheinauhaven van Keulen. In deze door hoge gebouwen omsloten haven is het zo warm en benauwd dat we besluiten de volgende dag weer verder te varen. Wel ga ik ’s avonds nog even het gezellige oude centrum in en zie op de vele beeldschermen aan de Rijnpromenade en op Oude Markt dat Duitsland de WK-wedstrijd om de 3e plaats met 3-2 wint van Uruguay. 

’s Nachts krijgen we een forse regenbui over ons heen maar ’s morgens is het toch nauwelijks afgekoeld.
Koblenz-Keulen: 105 km in 7,1 motoruren, 1 sluis, urenteller 2448,2 en havengeld liefst € 19,-.

Zondag 11 juli vertrekken we om 9 uur uit Keulen. Op de Rijn heerst zondagsrust onder de beroepsvaart maar de rondvaartboten en cruiseschepen varen al af en aan. Voorbij Keulen passeren we achtereenvolgens het grote fabriekscomplex van Ford op de linkeroever en Bayer Leverkusen op
de rechteroever gevolgd door veel petrochemiebedrijven. Mooi is anders en dat ligt echt achter ons. Tegen 14 uur passeren we Krefeld en ’n uurtje later Duisburg waar in de kleine jachthaven helaas geen passantenplaatsen vrij zijn dus vervolgen we onze reis langs de grote industriecomplexen van het Ruhrgebied.
Na een lange, warme vaardag waarin we in ruim 8 uren 130 km afleggen, meren we om 17.15 uur af in de jachthaven van Wesel en zien ’s avonds in het havenrestaurant het Nederlands elftal de WK-finale met 1-0 verliezen van Spanje.
Keulen-Wesel: 130 km in 8,3 motoruren, 0 sluizen, urenteller 2456,5 en havengeld € 10,-.

Maandag vertrekken we om 9 uur uit Wesel en met zo’n 1850 toeren gaan we 15 à 16 km/u de Rijn af.  Met afwisselend zon en wolken is het heerlijk afgekoeld en na achtereenvolgens Rees, pretpark Kalkar en Emmerik krijgen we bij Spijk weer Nederlands water onder de boot.
Tegen 12 uur komen we bij Tolkamer in een barre onweersbui met windvlagen terecht, deze bui zal later in Oost-Nederland voor enorme stormschade zorgen. Tot bij Bemmel zitten we in dit slechte weer maar als we om 13.30 uur afmeren in de passantenhaven van Nijmegen is het droog en breekt de zon alweer door.
Als afsluiting van onze vakantie eten we ’s avonds op de Waalkade bij Le Figaro.
Wesel-Nijmegen: 67 km in 4,8 motoruren, 0 sluizen, urenteller 2461,3 en havengeld € 9,15.

Voor onze laatste etappe naar thuishaven Maasbommel vertrekken we dinsdagochtend om 9.15 uur uit Nijmegen en ’n half uurtje later gaan we in sluis Weurt voor de afwisseling ongeveer een meter omhoog. Na het Maas-Waalkanaal varen we om 11 uur de Maas op, bij sluis Grave hebben we vanwege de drukke beroepsvaart een uurtje vertraging en om 14.30 uur zijn we net voor een flinke regen- en onweersbui afgemeerd in onze thuishaven Maasbommel. ’s Avonds eten we ter afsluiting bij Ruth en Willy aan boord waarna we met onze boot nog een candlelight tochtje over de Gouden Ham maken.
Nijmegen-Maasbommel: 42 km in 4,9 motoruren, 2 sluizen, urenteller 2466,2.

Resumé
We kunnen samen met onze Deense vrienden Ruth en Willy terugzien op een fijne, lange vakantie met overwegend goed weer en later zelfs een ware hittegolf.
Het varen door de Belgisch/Franse Ardennen en te midden van de uitgestrekte Moezelwijngaarden was een indrukwekkende belevenis en we hebben genoten van de ontspannen sfeer in Frankrijk en Duitsland en ook van de resultaten van het Nederlands voetbalteam. Maar na 6 weken aan boord geleefd te hebben was het ook weer heerlijk om daarna met onze kinderen en kleinkinderen van de Nijmeegse Vierdaagsefeesten te genieten.

In totaal hebben we met 174 motoruren 1.360 km gevaren (7,8 km/u) en daarvoor 489 liter diesel verstookt (2,8 l/u) voor € 595,-. Aan havengeld en vaarvignet betaalden we € 460,-.

 In bijna 6 weken hebben we in 174 motoruren 1360 km gevaren (7,8 km/u) en daarvoor 489 liter diesel verstookt (2,8 l/u) voor € 595 en aan havengeld en vaarvignet betaalden we € 460.